Kapłani, którzy pracowali w białowacko-wojdackiej parafii
ks. Józef Jakub Fordon
Pierwszym duchownym, który opiekował się i kierował budową świątyni, był ks. Józef Fordon (imię zakonne: ks. Józef Jakub Melchior).
Urodził się w Grodnie w 1862 roku. Większość życia spędził w tym mieście, gdzie ukończył seminarium duchowne. Przez dłuższy czas był proboszczem w Dobrowie Grodzieńskiej (obecnie Dąbrowa Białostocka). Następnie objął funkcję proboszcza parafii pw. Wszystkich Świętych w Wilnie, którą pełnił do 1905 roku.
Za gorliwą obronę prześladowanego Kościoła władze carskie zakazały mu prowadzenia działalności duszpasterskiej na terenie imperium rosyjskiego. W 1907 roku został zmuszony do opuszczenia Wilna. Zamieszkał w kaplicy cmentarnej w podwileńskich Ponarach, skąd mimo trudnych warunków nadal kierował swoją parafią.
Po 1907 roku, w okresie reform porewolucyjnych, nasilił się ucisk rusyfikacyjny wobec Kościoła na dawnych ziemiach polskich. Za zezwoleniem władz carskich ks. Fordon objął wówczas probostwo w Białej Wace, gdzie zbudował kościół. Zmarł 27 lutego 1927 roku w Grodnie.
Z inicjatywy ojców franciszkanów, przekonanych o świątobliwości jego życia, podjęto starania o wyniesienie go na ołtarze. Bezpośrednio po jego śmierci zebrano liczne świadectwa dotyczące jego życia, które po II wojnie światowej zostały uzupełnione. Jednak ówczesne okoliczności polityczne uniemożliwiły rozpoczęcie procesu beatyfikacyjnego. Po zmianach ustrojowych w 1989 roku wznowiono starania, a 12 stycznia 1996 roku Stolica Apostolska wydała zgodę — tzw. nihil obstat — pozwalającą na rozpoczęcie procesu beatyfikacyjnego.