Październik miesiąc, to nie tylko miesiąc różańcowy, ale czas zapisywania zmarłych na Oktawę wypominkową.

Już niedługo w Kościele Katolickim zacznie się okres modlitw za naszych zmarłych, listopadowe wypominki. Wypominki to jedna z najbardziej popularnych form modlitwy błagalnej za zmarłych, której tradycja sięga X wieku. Rozróżnia się wypominki jednorazowe, oktawalne i roczne. Wierni na kartkach wypisują swoich zmarłych i przynoszą je do swoich duchownych… Wypominki oktawalne przez osiem dni od Uroczystości Wszystkich Świętych połączone niekiedy z nabożeństwem różańcowym lub Mszą św. roczne zaś przez cały rok przed ustalonymi niedzielnymi Mszami lub w innym czasie przyjętym przez parafię.

Istotna sprawą w modlitwie za zmarłych jest przede wszystkim nasze zaangażowanie, nasza ofiara i nasz wysiłek by w tej modlitwie uczestniczyć całym swoim sercem.

25 września 2022 odbyły się parafialne dożynki

We wrześniu miesiącu w całym kraju odbywają się rejonowe, w starostwie, bądź to parafialne dożynki. W niedzielę w naszym kościele również zostały wspomniane trudy rolników oraz zostały pobłogosławione urodzaje tego roku. Po mszy świętej parafianie zostali zaproszeni na dziedziniec domu parafialnego, gdzie czekała w ogromnym garu zupa dyniowa, którą przyrządziły dzieciaki ze świetlicy parafialnej. .

zdjęcie: B. Gudauskas

W sobotę 17 września 2022 roku w naszej parafii odbyło się przyjęcia sakramentu Bierzmowania.

W niedzielę 28 sierpnia, w parafii pw. Nawrócenia św. Pawła Apostoła w Wojdatach odbył się odpust, poświęcono także dom parafialny.

Uroczystość rozpoczęła się adoracją Najświętszego Sakramentu, następnie odbyła się procesja oraz Msza święta w językach polskim i litewskim.

„Bracia i Siostry, witam Was serdecznie na mszy świętej odpustowej Matki Bożej Pocieszenia. Według Pisma Świętego Bóg pociesza człowieka na różne sposoby, ale jeden z takich sposobów, stosunkowo rozpowszechnionych, polega na tym, że Bóg zwraca się do człowieka po imieniu. Tak na przykład Jezus zmartwychwstały zwrócił się do Marii Magdaleny – powiedział: „Mario, nie płacz”. W Kościele nazywamy siebie braćmi i siostrami, a w domu parafialnym możemy jeden drugiego nazwać po imieniu. Dom parafialny jest w pewien sposób takim miejscem pocieszenia.” – mówił proboszcz wojdackiej parafii ks. Daniel Dzikiewicz.

Podczas kazania biskup wileński Arūnas Poniškaitis poruszył m. in. temat pokory, podkreślając, że ta udawana, służąca osiągnięciu jakichś celów, jest największą pychą – „Jezus mówi nie o tym”. Duchowny zaznaczył, że dla niektórych pozostawanie na ostatnim miejscu, w cieniu, „jest bezpieczną opcją”, gdyż nie widać ich własnych błędów, a mogą z tego miejsca krytykować innych. „To jednak by znaczyło, że zakopujemy nasz talent i tym samy tracimy go” – mówił duchowny.

„Bóg niczego nam nie sprzedaje, by mieć z tego korzyść – wszystko jest darem – całe nasze życie i zdolności, jednak to z kolei powinno pozostać darem tzn. i w nas ma to być oznakowane znakiem daru i stać się darem dla innych. W przeciwnym razie to ginie. Serce bojące się odpowiedzialności, zobowiązania, serce bojące się kochać dusi się. Jezus mówi nie o tym. Jezus przyszedł byśmy mieli życie, byśmy mieli je w obfitości. To jest życie, które nie zależy od majątku, tytułów honorowych. Wybierać ostatnie miejsce to być tam, gdzie już jest Jezus, to posiadać to samo dążenie, które było w Nim.” – mówił podczas kazania biskup.

Po uroczystym nabożeństwie rozpoczęła się część artystyczna: wystąpiła Katarzyna Zvonkuvienė oraz zespół „Medus”.

Na uczestników czekała kawiarnia, kiermasz oraz świąteczny tort od Związku Polaków na Litwie. Nie zabrakło także atrakcji dla dzieci, w tym malowania twarzy.