Cmentarz

cmentarz n

CMENTARZE

Prawie każda wieś należąca do parafii Biała Waka (Wojdackiej) miała własny cmentarz. Do dzisiaj przetrwały tylko niektóre. Zanim powstał cmentarz w Białej Wace starsi mieszkańcy wsi Wojdaty pamiętają, że na wzgórku obok domów rodzinnych Stankiewiczów, Sznigirewiczów widniał cmentarz, jakoby należał (do 1921 r.) do parafii landwarowskiej. Na cmentarzu w Wojdatach grzebano głównie mieszkańców miejscowych. Po wojnie cmentarz zamknięto. Dzisiaj to jest zwykly pagórek porośnięty trawą nic nie przypominający cmentarz.

            Od 1912 r. grzebano ludzi na nowo powstałym cmentarzu, założonym przez hrabiego H. Łęskiego, który ofiarował ziemię pod cmentarz. O tym świadczy nadpis na obelisku z krzyżem w środku cmentarza:„CMENTARZ ZAŁOŻONY PRZEZ FUNDATORÓW  KOŚCIOŁA 1912 R.”

Powszechnie wiadomo, że nasza parafia była i jest wielonarodowa. We wsi Pogiry obok Kombinatu cieplarnianego na wzgórzu porośnięty przez różnorodność krzewów są ślady cmentarza tatarskiego, zachowały się dwa nagrobki z inskrypcjami w jęz. arabskim. Natomiast duża nekropolia tatarska bardzo dobrze prezentuje się we wsi Sorok Tatary. Wieś ta uznawana za jedną z pierwszych osad tatarskich na Litwie. (w jęz. tatarskim czterdziestu –„ kirklar”).(Kırk Tatarlar-turecka wersja tłum.)

Nie można ominąć milczeniem cmentarza w lasach ponarskich, gdzie w okresie okupacji hitlerowskiej zginęło około 70 tysięcy Żydów i tysiące Polaków, Rosjan i innych narodowości. O holokauście przypominają dwa pomniki w innym miejscu Golgoty Ponarskiej. Ponary-wileńska Golgota